02-25-2008, 13:57
|
#3 (permalink)
|
|
|
her defasında hataya sürükledi. yani öyle göründü. hatalar zamanlar doğruyu buldu. yani hatalar unutuldu. sonuca kadar sabredersen kalbinin sesini dinlemenin en iyisi olduğunu farkedersin. ben hala onun sesini dinliyorum ve hep sev diyor... dinliyorum, seviyorum. hoş, bu saatten sonra başka diyecek sözü yok. desede dinlemem zaten "Seni Seviyorum Hayatımın Kalanı..." kalbimdeki ses bu cümleyi kurmamı istiyor, kuruyorum. bakın, mutluyum
Hayalim var... Ümidim çok... Sebebim var... Dönüşüm YOK!.. ...αмαℓα... son 40...
|
|
|