02-20-2008, 08:08
|
#1 (permalink)
|
|
|
Başı sen, bu son neden..!
Başlangıç !
Seni görmekti bir salı sabahı,
İlk defa üşüdüğümü hissetmekti bakışlarında,
Bir selamdı dilimden titreyerek çıkmış,
Merhabaydı�
Aşk!
Ateşti içimi yakan, senle karışık,
Dudaklarımda yanan tenindi,
Heyecandı sen sonrası benliğimi saran,
Toprak kokusuydu içime çektiğim,
Hayalinle sevişmekti !
Sevmek!
Sendin,
Yaşadıklarımın en büyük, en yoğun, en sınırsızıydın
Nedenli nedensiz ağlamaktı karanlık kuytularda,
Gece uykudan sıçramaktı ansızın duymadığım sesine,
Hıçkıran yüreğimin çırpınmasıydı avuçlarında,
Ve gülmek yüzümü saran gözyaşlarına inat,
Dağlanmaktı�
Ölmek!
Gidişin demekti yine bir salı sabahı geldiğin gibi
Karanlıkta bırakmandı GöL_Ge mi nedensizce,
Dört duvar arasında nefesine muhtaçlıktı
hak ettiğimi düşündüğüm kuru bir elvedaaydı tenezzül etmediğin
Sensizlik;
Ve,
Ayrılıktı
|
|
|