En umarsız anlarda çıktım yola..Arkama bile bakmadan uzaklaştım bu şehirden..
Bana acı veren,beni hüzünlere boğan,beni en köhne hastahanelerin en soğuk morglarına terketmiş bu şehre veda bile etmedim ben!
Leş kokan her köşesi,beni binlerce kez yalnızlığa sürükledi..Batıp çıktım karanlıklara..
Bir asır önce doğmuştu son güneş..Ben yetişemedim...Bir daha hiç göremedim güneşle denizi bir arada..Sonra unuttum bunları..Unutturdu bu şehir..
Bütün insanlar kapatmıştı gözlerini..Söndürmüştü ışıklarını bu şehir diğerleri parlasın diye..Karanlığa doğdum kimsenin haberi yoktu.Karanlığı yardım geçtim aydınlığa,kimsenin ruhu duymadı..Çırpındım kurtulmak için,kimsenin umrunda olmadı..
Sevdim bu şehri,şehrin ışıkları yine yanmadı..
Vazgeçtim hayat senden ve sana ait herşeydenl!!
Sen güneşini hapsetmişsin karanlıklara..Vazgeçtim senden!
Denizlerini kurutmuş senin insanlar..
Islak kanlar dökülmez olmuş yollara,bunun bile amacı savaşmış!!
hayat,
Vazgeçtim senden!!vazgeçtim senden hayat vazgeçtim,vazgeçtim.....