BU KONUYA YORUM YAPMAK İÇİN HEMEN ÜYE OLUN
170.000 UYE YORUMLARINIZI OKUSUN
1. İngiliz Hukuku
Sözlü yargılamanın mahkemenin kalbi,özü sayıldığı10İngiliz hukukunda taraf,normal tanık kabul edilir. İngiliz ispat hukuku liberal sistemin etkisinde kaldığı için ,orada delillere ilişkin inisiyatif taraflara ait olup, hâkim pasif durumdadır. Önceleri İngiliz hukukunda ,tarafların bilgisine ,tanıklığına yönelik delil söz konusu değildi. Daha sonra taraf yemini delil olmaktan çıkarılmış ve 26 Ağustos 1846 tarihli düşük meblağlı borçların ifasına ilişkin Kanunla,” County Courts”larda (asliye mahkemelerinde ) her iki tarafın yeminli isticvabı kabul edilmişti. “Evidence Act 1851”(1851 tarihli kanunu) ile de taraflar,genel olarak kendi davalarında tanık olarak kabul edilirler.11
Tarafların, delil olarak değerlendirilmesi ,normal olarak , duruma göre, tarafın kendi davasında sorgulanması veya karşı tarafça (sorgulanmak üzere)davet edilmesi şeklinde kendini gösterir. Taraflar ,kendi davalarında tıpkı bir tanık gibi,sorgulanır. İngiliz hukukunda isticvap için ayrı bir hukuki kurum yaratılmamış, taraf tanık delil olarak kabul edilmiş, ayrı kurum yaratmaktansa tanık kavramı genişletilmiştir.12
Görüldüğü gibi İngiliz hukukunda usul ve ispat hukuku açısından kendine özgü kurumlara sahiptir. Bunların nedeni kendi yargılama geleneğinden kaynaklanır. Kıta Avrupa’sı yargılama hukuklarından farklı olarak İngiliz Hukukunda , hâkimin davada ,taraflara nazaran pasif konumda olmasıdır. Yine taraflar karşı tarafı tanık olarak çağırabilirler ve onu tanıklık yapmaya zorlayabilirler.13
Tarafları davada normal tanık olarak kabul eden İngiliz hukukundan öncelikle başlamamızın nedeni ,burada taraf isticvabın ayrı bir kurum olarak düzenlenmemiş olması ,bir diğer neden ise Kıta Avrupa’sında tarafın ifadesinin delil olarak kabulünün İngiliz Hukukundan esinlenerek ortaya çıkmış olmasıdır.14
|