Selam günLük..
Bugün seninLe ilk karşılaşmamız..
başka sayfaları okudum..biraz güLdüm,biraz da şaşaladım..
ögrenciLer yazmışlar okuldan,sınavdan..ben ögrenci değilim ki ne yazsam?
kimisi de yazmış mutfaktan;bana düşmüyor ki yemek ne yapsam?
bu gün baya yorum yazdım..kafam şişti..şu ateş hattı var ya Sevgili GünLük!!İyice zamanımı almaya başladı!!Ona laf yetiştir buna Laf anlat!!Üfffff!! Laftan da anlamıyorlar!!Ben anya yazıyorum;öteki Konya anlıyor!!ben mutfak yazıyorum öteki paytak anlıyor!!Ne zor bu insanlara laf anlatmak!!Ama ne yapalım ki Laf anlamayan insanlara bile anlatmak anlatmak anlatmak gerekiyor..diyalog şart..konuşma şart..bi zamanlar türkiye'de meşhur ve çok tuttuğum bi slogan vardı:Konuşan Türkiye..çok önemLi di mi sevgili GünLük bu!!Konuşamayan topluluklardan ne çıkar ki? Hani ne demiş atalarımız:Körler SağırLar;Birbirini ağırLar..Onun için konuşmaktan,diyaloğdan caymamak lazım...konuşarak konuları bi yere bağlamak lazım diyorum..mesela aşıklar konuşarak anlaşır..gözler bile kendi dillerince konuşurlar,anlaşırlar..
neyse bugünlük bu kadar SevgiLi GünLük!!Daha sonra görüşürüz!!!