22 Mart 2006 günü, rutin kontrol için doktorumu ziyaret ettiğimde, doktorum karnımın bayağı alçalmış olduğunu ve zaten doğuma hesaplama olarak 15 günün kaldığını söyledi.
Ultrason için yan tarafa geçip karnımı açtığımda ise ‘yoksa 37 haftadır biz yanıldık mı, ikizimiz mi gelecek’ diye espri yaptı.
Fakat karnıma dokunmasıyla bunun anormal bir durum olduğunu, ultrasona girmeden direkt NST’ye girmem gerektiğini söyledi.
Doktorumuzla NST’den sonra baktık ki, içerde sıkışmış ve bayağı hareketli bir durum var. Doktorum acilen yatışımı verip ameliyata 3 saat içinde alınacağımı söyledi ve saat 15:30’da ameliyathaneye alındım.
Bebişim saat 15:50’de dışarıyı ‘ınga’ sesiyle selamladı…
O karnımdaki sertlik de bebişimin dışarı çıkmasıyla ortaya çıkmış oldu. Son 3-4 haftadır bebeğimi ve beni rahatsız eden sıkışmalar ve sertlikler, apandistin patlama seviyesine gelmiş olmasıymış meğersem.
Neyse, onu da aldılar ve ben şiddetli karın ağrısıyla sadece dışarı bir bebeğin çıktığını düşünerek odama çıkarıldım.
Odamda çift geleni öğrenince bazen inat etmemek gerektiğini düşündüm. Doktorumu dinlemeyip normal doğum için inat ederek kendimi zorlasaydım, şuan bebeğim de ben de zehirlenmiş olacaktık.
Doktor Bahar Besen hanıma yardımlarından ve güler yüzünden dolayı teşekkür ediyorum…
Dilek Adakul
|