biri ...
Biri uzanır gibi oldu bana doğru. Sanki tutmak istiyordu ellerimi. Sanki bir diyeceği vardı. Uzandı... uzandı... bir türlü dokunamadı parmaklarımız. Düş bu, dedim. Uyanmak için çırpındım. Doğrulmaya çalıştım. Ellerimi kollarımı salladım. Haykırdım.
Olmadı. Belki ne düş, ne gerçekti. İkisinin arasında biryerlerde durmak. İşte bu kaybolmak, dedim.
Aklıma bir türkü takıldı o sıra. Mırıldanmaya başladım. Mırıltılarım kendiliğinden yükseliyordu. Ben mırıldandıkça bana uzanan biri yitmeye başladı. Hareketlendim. Ardına düşmek geçti içimden.
Olmadı. Belki o biri ne var, ne yoktu. İkisinin arasında biryerlerde kalmak. İşte bu hiç olmak, dedim.
Defterlerimin arasından cümlelerim kaçıyor gibi geldi bana. Onları yakalamalıydım. Onlar benimdi. Bendendi. Böyle birdenbire bırakıp gidemezlerdi. Sanki o biri’nin ardına takılmışlardı. Uzandım.
Olmadı. Tutamadım.
O biriyle hayatım silinip gitti.
aşka cesaretimiz yoksa,başka zaman görüşürüz...
|